ในทุกวันที่ตื่น คือ การฝืนตัวเอง

ฉันเหมือนคนตายแล้ว จากวันที่เธอไป

วิ่งหนีความจริงทุกอย่าง เพื่อต่อลมหายใจ

ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ ว่าเราเคยรักกัน

เพราะรู้ว่าใครก็คงเข้ามา และถามฉันว่าเธออยู่ไหน

ฉันไม่อยากจะตอบคำถาม เพราะมัน

จะทำให้ซ้ำเติม บาดแผลในใจ และเธอรู้ไหม

ว่า..

ลึกในใจ ไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว

ลึกลงไป ไม่เคยยอมรับว่าเธอมีใครใหม่

ลึกลงไป ยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา

เริ่มต้นใหม่ ...เลยยังเก็บตัวไม่ยอมคบใคร

เพื่อรอเธอกลับมา....

เป็นเหมือนคนบ้าบอ รอในเรื่องงมงาย

ทั้ง ๆ ที่มันรู้ สุดท้ายต้องเป็นไง

ต้องหนีความจริงทุกอย่าง เพื่อต่อลมหายใจ

ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ ว่าเราเคยรักกัน

เพราะรู้ว่าใครก็คงเข้ามา และถามฉันว่าเธออยู่ไหน

ฉันไม่อยากจะตอบคำถาม เพราะมัน

จะทำให้ซ้ำเติม บาดแผลในใจ และเธอรู้ไหม

ว่า..

ลึกในใจ ไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว

ลึกลงไป ไม่เคยยอมรับว่าเธอมีใครใหม่

ลึกลงไป ยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา

เริ่มต้นใหม่ ...เลยยังเก็บตัวไม่ยอมคบใคร

เพื่อรอเธอกลับมา....

เพื่อรอเธอกลับมา..

GOCONUT

Update.. ฮีโร่ซุปเปอร์รั่ว แบทแมน ดาร์คไนท์ My Girl & I รักใสใสของนายเจี๋ยมเจี้ยม ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม ศึกปิงปองดึ๋งดั๋ง สนั่นโลก ......................... อาร์ ไข่ซ่าส์ รักนะ 24 ชม อหิงสา โคตรรักเอง เพื่อนสนิท Step Up 1 & 2 Initial D
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

kiss Fm 101.5 Mhz เชียงใหม่
ตั้งแต่ 20.15 น. - 23.30 น.
ทุกวัน จันทร์ ถึง ศุกร์ ชอบมาก

ส้วม Toilet(สาระแน)
ไอน์สไตล พบ พระพุทธเจ้า เห็น (สม สุจีรา)
ฮามิช ตีนระเบิด


หนังสือการตูน becouse เพราะว่าเธอ (ซึ่งมากมาย)

ลิงกับลา

หญิงชาวบ้านคนหนึ่งอาศัยอยู่คนเดียวในกระท่อม ด้วยความเหงา
นางจึงหาสัตว์มาเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนสองตัว คือ ลิงและลา
วันหนึ่งหญิงชาวบ้านคนนี้ต้องออกไปตลาดเพื่อซื้ออาหาร
ก่อนออกจากบ้านเธอได้เอาเชือกมาผูกคอลิง
แล้วมัดขาของลาเอาไว้ทั้งสองข้าง
เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวเดินย่ำไปมาในกระท่อม
จนทำให้ข้าวของ ต่างๆ ได้รับความเสียหาย

ทันทีที่หญิงชาวบ้านออกจากบ้านไป ลิงซึ่งมีความฉลาดและแสนซน
เป็นคุณลักษณะประจำตัวก็ค่อยๆ คลาย ปมเชือกออกจากคอของมัน
อีกทั้งยังซุกซนไปแก้เชือกมัดขาให้แก่ลาอีกด้วย
หลังจากนั้นเจ้าลิงก็กระโดดโลดเต้น ห้อยโหนโจนทะยานไปทั่วกระท่อม
จนทำให้ข้าวของต่างๆ ล้มระเนระนาดกระจัดกระจายไปทั่ว
อีกทั้งยังซุกซนรื้อ ค้นเสื้อผ้าของหญิงชาวบ้านมาฉีกกัด
จนไม่เหลือชิ้นดี ในขณะที่ลาได้แต่มองดูการกระทำของเจ้าลิงอยู่เฉยๆ

สักครู่หนึ่ง หญิงชาวบ้านคนนี้ก็กลับมาจากตลาด
เจ้าลิงมองเห็นเจ้าของเดินมาแต่ไกลจากทางหน้าต่าง
ก็รีบเอาเชือกมาผูกคอตนไว้ อย่างเดิมและอยู่อย่างสงบนิ่ง

ฝ่ายหญิงชาวบ้านเมื่อเปิดประตูกระท่อมเข้ามาเห็นข้าวของของตนถูกรื้อค้น
กระจุยกระจายเช่นนั้นก็เกิดโทสะขึ้นทันที หันมองลิงและลา
เพื่อดูว่าใครเป็นผู้ก่อเรื่อง และเห็นว่าลาไม่มีเชือกผูกขาดังเดิม
เธอก็คิดเอาเองว่าเจ้าลานี่เอง คือตัวปัญหา ทำให้กระท่อมของเธอ
มีสภาพไม่ต่างจากโรงเก็บขยะ ดังนั้นหญิงชาวบ้าน
จึงวิ่งไปหยิบท่อนไม้นอกบ้านมา ทุบตีลาอย่างรุนแรง
ซึ่งเจ้าลาผู้น่าสงสารก็ได้แต่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจนสิ้นใจ
โดยไม่สามารถทำ อะไรได้เลย

เธอทั้งหลาย...

เธอหลายคนคงไม่ค่อยชอบตอนจบของนิทานเรื่องนี้นัก
เพราะสงสารเจ้าลาที่ไม่ได้ทำความผิดอะไรแต่กลับถูกเจ้าของ
ทำโทษจนตาย ส่วนเจ้าลิงซึ่งเป็นต้นเหตุแท้ๆ กลับรอดพ้น
และไม่ได้รับผลกรรมใดๆ

แต่แท้ที่จริงแล้วนิทานเรื่องนี้
ต้องการชี้ให้เห็นถึง ความเป็นผู้นำ ของหญิงชาวบ้าน
ที่ไม่พิจารณาเหตุการณ์ให้ถ่องแท้ เชื่อแค่สิ่งที่ตนเห็น
แล้วลงโทษไปตามความรู้สึกและประสบการณ์ส่วนตัว
เธอมองเห็นข้าวของเสียหาย และมองเห็นลาที่หลุดออกมาจากเชือก
แล้วตัดสินว่า ลาคงเป็นผู้กระทำ
แต่ไม่ได้มองว่าลาไม่มีปัญญาจะแก้เชือก และไม่มีนิสัยชอบรื้อทำลาย

เธอมองเห็นลิงยังถูกเชือกล่ามอยู่ ก็คิดว่าลิงคงไม่ใช่ผู้กระทำ
แต่มองไม่ออกว่าผู้น่าจะแก้ปมเชือกได้และมีนิสัยชอบรื้อทำลายนั้นคือ ลิง
ความจริงถ้าเธอรู้จัก สำรวจร่องรอยความเสียหายเสียสักเล็กน้อย
เธอก็จะพบรอยเท้าและฟันของลิงกระจายไปทั่วห้อง
แต่ไม่พบรอยเท้าของลาเลย เพราะลาไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน


เหตุที่องค์กรของเราต้องเหน็ดเหนื่อยทรมานกันอยู่ทุกวันนี้
ก็เพราะความสะเพร่าของผู้นำ
ที่ "ปล่อยให้ลิง สร้างปัญหา แต่ลารับเคราะห์"
ลาก็เหมือนกับคนที่ปฏิบัติงานได้ตามหน้าที่ แต่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง
พูดจา ตรงไปตรงมา ไร้เล่ห์เหลี่ยม
ลิงก็เหมือนกับคนที่ฉลาดแกมโกง พูดมากพรีเซ็นต์เก่ง
อ้างอิงตำราได้สารพัด แต่ไม่เคยทำงานจริง

นายที่ดีไม่ควรปล่อยให้ลิงหลงระเริงว่าทำผิดเท่าไหร่นายก็ไม่มีทางรู้


ผู้เป็นนายไม่ควรยึดติดความสบาย นั่งขึ้นอืดรอฟังแต่รายงานในห้องประชุม
รู้จักยอมเสียสละตน สละเวลา อีกเล็กน้อยเพื่อค้นหาความจริง
เพื่อควบคุมเจ้าลิง เพราะไม่เช่นนั้น องค์กรก็จะทุกข์ทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ถ้าลิงสงบได้องค์กรก็จะพลอยสบายและมีความสุขอย่างยั่งยืนไปด้วย